Интерпретация рассказов А.П. Чехова в цикле В.А. Пьецуха «Чехов с нами» как сюжетообразующий элемент. В.А. Пьецухтың «Чехов с нами» атты топтамасында А.П. Чеховтің əңгімелерінің сюжеттік элемент сияқты талғап-талдап түсіндірілуі. - Afanas’eva А. S. (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
Данная статья рассматривает влияние традиций русской классической литературы на архитектонику прозы В.А. Пьецуха. Пьецух переосмысляет известные тексты, делая их более доступными для современного читателя. Опираясь на классика, он создает произведение, в котором появляется новый смысл. Его креативная рецепция представляет собой не виртуальный процесс актуализации смысла, а вполне реальное литературное творчество, акт которого закреплен в создании нового произведения. Тексты Пьецуха, содержащие отсылки к классике, наглядно демонстрируют диалогическую природу художественного творения, и формой выражения в них креативной рецепции классики становится интертекст. Интертекстуальными элементами, с помощью которых можно описать взаимодействие чеховских и пьецуховских текстов, являются различные виды цитат, аллюзий, ремейков. Вычленяемые на разных уровнях текста, они способствуют формированию «горизонта ожидания», читателя и его разрушению, демонстрируют всевозможные аспекты креативных рецепций современными авторами классических произведений. Двойная природа интертекста, его принадлежность одновременно двум произведениям и двум временам, многослойность в контексте креативной рецепции конкретного писателя, различие уровней литературоведческой подготовки современных читателей позволяют говорить о множественности интерпретаций одного текста, не выходящих, однако, за рамки «горизонта ожидания» произведения. Бұл мақалада В.А. Пьецухтың қарасөзiнiң көркемдiк құрылысына орыс классикалық əдебиетiнiң дəстүрлерiнiң ықпалы қарастырылады. Пьецух белгiлi мəтiндердi қазiргi оқырман үшiн тиімді түрде жасап, басқаша ойландырады. Классикаға сүйене отырып, ол жаңа мағыналы туынды жасайды. Оның креативті рецепциясы актуалдық мағынаның виртуалдық үдерісін емес, толығымен шынайы əдеби шығарманы ұсынатын жаңа туындының жасалуын көрсетеді. Классикаға жіберулер жасайтын Пьецухтың мəтіндері көркем жасаудың диалогиялық табиғатын көрсетеді жəне сол классиканың креативтi рецепциясының көрнекілігі болып интертекст қалыптасады. Чеховтың жəне қазіргі заманауи мəтіндердің əрекеттестігін суреттеуге көмектесетін дəйексөздің түрлі көріністері аллюзия, ремейк сияқты интертекстуальдық элементтер болып табылады. Мəтіннің əртүрлі деңгейлерінде бөлек бөлініп, олар оқырманның "көкжиек болжамының" құрылымына себепкер болады, классикалық туындылардың креативті рецепциясының əртүрлі аспектілерін қазіргі авторлардың көмегімен көрсетеді. Интертексттің қос табиғаттылығы, оның екі туындыға жəне екі заманға бір мезгілдес мүліктілігі, нақты жазушының креативті рецепциясының контекстінде көп қабаттылығы, қазіргі оқырманның əдебиеттанудағы дайындық деңгейінің айырмашылығы – бір мəтінді көпшілікке талғап-талдап түсіндіру.