Қазақ поэзиясындағы М. Әуезов бейнесі. Образ М. Ауэзова в казахской поэзии. - Zhanbershiyeva, U. N.; Aitbayeva, A. E. (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
Мақалада заманымыздың заңғар жазушысы М. Әуезов бейнесінің қазақ поэзиясындағы тұлғалануы сөз болады. Қазақ әдебиетінде ұлы тұлғалар мен тарихи адамдардың бейнесін жырлау үрдісі қалыптасқан. Жазушының дара тұлғасын, бекзат болмысын, бүтін бітімін өздеріне тән суреткерлікпен жырлаған бірнеше ақындарымыздың өлеңдеріне ғылыми тұрғыда талдамалар жасалады. Ақын Ә. Тәжібаев «Портреттер» поэмасының бір бөлігін М. Әуезовке арнап, рухани ұстаз тұтып, араларындағы достық баяндалады. А. Егеубаевтың «Қыран ғұмыр» дастанындағы ғұлама суреткердің өмірінің соңғы бір сәттері сөз болады. I. Есенберлиннің «Көңіл дастан» поэмасындағы жазушының ұлт руханиятындағы орны ашылады. Сонымен бірге , Қ. Аманжоловтың «Мұхтар ағаға», С.Мәуленовтің «Мұхтарға», Жарасқан Әбдіраштың «Тарих заңы», М. Шахановтың «Менің атымды неге Мұхтар қойған?» атты өлеңдеріндегі жазушының қазақ поэзиясындағы көркем бейнесі әдеби теориялық тұрғыдан талданады. Әуезовтің поэзиядағы көркем бейнесі толыққанды деректер арқылы дәлелденген. Түйін сөздер: алтын ғасыр, жомарт көңіл, қазақ даласы, киелі есім, рухани ұстаз, кемеңгер ғұлaма, бекзат болмыс. В данной статье рассматривается образ М. Ауэзова, созданный в художественных произведениях ряда писателей. Целая глава поэмы А. Тажибаева «Портреты» посвящена раскрытию облика М. Ауэзова как духовного наставника. В поэме А. Егеубаева «Қыран дала» приводятся сведения о последних днях жизни писателя. Вместе с тем художественный образ М.Ауэзова нашел отражение в стихотворениях К. Аманжолова «Брату Мухтару», С. Мауленова «Мухтару», Ж. Абдрашева «Закон истории», М. Шаханова «Почему меня назвали Мухтаром». Образ Ауезова нашел достойное отражение в казахской поэзии.