Мейхана как один из жанров устной народной литературы. Мейхана – халық ауыз әдебиеті жанрларының бірі - Rzayev, Nazim Agaverdi oglu (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
Известно, что мейхана представляет собой возникший и сформировавшийся на территории Баку и Абшерона, самобытный образец фольклора. Мейхана в целом отличается от других образцов народной литературы коренным образом и своими способами создания, манерой исполнения. Наряду с разнообразием жанров фольклорсвоей региональной самобытностью и специфичностью среды обладает отличной характеристикой. По этому своему свойству каждый фольклорный факт акцентированно выражает в себе колорит, индивидуальные свойства места (территории), где возник, к которому принадлежит. Одним их главных отличающих мейхану от прочих фольклорных образцов признаков является наличие у него региональных особенностей. В данный временной отрезок расширения и интенсификации процесса интеграции в мировую культуру одним из богатых источников, обеспечивающих независимость национально-духовного и художественно-эстетического сознания, является фольклор. Поскольку каждый жанр фольклора в контексте семантики, поэтической структуры обусловливается национальной интенцией, он воспринимается в качестве поэтической модели этническойкультуры и духовных ценностей. Причиной для более серьезного подхода к сбору, изучению и пропаганде фольклорных текстов в последние годы стало именно это. Мейхана фольклордың өзіндік үлгісі ретінде Баку мен Абшерон аумағында пайда болып қалыптасқан. Мейхана басқа фольклор үлгілерінен түпкі образы мен өзіндік пайда болу тәсілімен, орындаушылық мәнерімен ерекшеленеді. Ауыз әдебиеті аумақтық өзіне тән жан-жақтылығымен ерекше мазмұнға ие. Сондықтан да әрбір ауыз әдебиеті үлгісі өзі пайда болған, аймақтың колоритін, сол өлкенің қасиетін танытуымен ерекшеленеді. Мейхана фольклорын басқа ауыз әдебиеті үлгілерінен ажырататын басты белгісі- аймақтық ерекшелігі болатындығында. Белгілі бір уақыт мөлшерінде әлемдік мәдениет үдерісіне бірігуді ұлғайтудың және жылдамдатудың бай көздерінің бірі, осы ретте ұлттық-рухани және көркемдік-эстетикалық сананың тәуелсіздігін қамтамасыз ететін күш фольклор болып табылады. Өйткені ауыз әдебиетінің әрбір жанры мазмұны, поэтикалық құрылымы жағынан ұлттық ділдің басты қаруы. Ол этностық мәдениет пен руханиқұндылықтардың поэтикалық моделі ретінде қабылданады. Соңғы жылдары фольклорлық мәтіндерді жинау, үйренуге және насихаттауға ерекше көңіл бөлінудің басты сыры осында.