Мотив искушения в малой прозе Н.В. Гоголя. Н.В. Гогольдың шағын прозаларындағы азғыру уәждемелері. - Zavgorodnyaya, G. Yu. (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
Одна из центральных тем гоголевского творчества – проникновениеинфернальных сил в человеческую жизнь. Если в первых циклах(«Вечера на хуторе близ Диканьки », «Миргород») эта темаосмысливается, скорее, в языческом ключе (родовое проклятье,заговоры, народные поверья), то проблематика следующего цикла,«Петербургские повести», соотносима уже с христианской системойценностей. Одним из ключевых мотивов цикла является мотивискушения. Герои, за редким исключением, искушение не преодолевают, избирая путь греха. Авторский положительный идеалостается в большинстве случаев «за кадром», лишь подразумеваясь,но не реализуясь. В этой невозможности воплощения положительного начала состоит, как представляется, суть гоголевского трагического мироощущения.Н.В. Гогольдың шығармаларының орталық тақырыптарының бірі– тамұқ күшінің адам өміріне бойлауы болып табылады. Егер алғашқы циклдағы («Вечера на хуторе близ Диканьки», «Миргород») туындыларында бұл тақырып (теріс бата, қарғыс, дуалау, ұлттықнаным-сенім) сияқты тілдік тіректерде көрінсе, оның өзектілігі келесі«Петербург повестерінде» циклдарында христиандық жүйеқұндылықтарымен астасып қарастырылады. Осы циклдарға тірекболатын уәждеме – азғыру уәждемелері. Кейіпкер барлық кедергілерге қарамастан, күнә жолдарын таңдайды. Ол тек өзініңойында ғана алғандарын сыртқа шығара алмағандықтан, авторлықжағымды идеалдар көп жағдайда «кадрдың сыртында» қалыпқояды. Жағымды идеал ойға алғанын іске асыра алмағандықтыноған мүмкіндіктері болмауы, гогольдік дүниені сезінуінің трагедиялықмәні осында деп түсіндіріледі.