(untitled) (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
Данная статья посвящена рассмотрению романа «Кентавр» с точки зрения функциональной сложности его структуры. Целью данной статьи является структурный анализ уровневых составляющих текста оригинала для дальнейшего рассмотрения глубинных смыслов произведения с целью выявления авторской интенции и его концептосферы. Творчество Д. Апдайка характеризуется активностью различных тем, затрагивающих проблему осмысления человеческих ценностей. В своих произведениях писатель не просто использовал различные мифологические образы, сюжеты и мотивы, а осуществил их модернистское переосмысление, изображая положительных героев произведения в плане высшего духовного совершенства. В структуре его произведений переплетаются древнегреческие мифы и социальная реальность. На уровне поэтики его творчество характеризуется использованием структурных и содержательных элементов мифа, игрой на стыке иллюзий и реальности, применением циклической модели времени, а также контрастным изображением западного и восточного религиозно– философских мировоззрений пронизанных традиционализмом, отрицанием прогресса, ориентацией на прошлое и верой в предопределенность судьбы. Мақалада «Кентавр » романын оның құрылымының функционалды күрделілігі тұрғысынан қарастырылады. Шығарманың терең мағыналарын қарастыру арқылы авторлық интенция және оның концептосферасын анықтау үшін түпнұсқа мәтіннің деңгейлік құрамбөліктерін құрылымдық талдаудан өткізу – мақаланың басты мақсаты. Д. Апдайк шығармашылығы адами құндылықтарды түсіну мәселелерін қозғайтын түрлі тақырыптарды қамтиды. Жазушы өз шығармаларында түрлі мифологиялық образдарды, сюжеттер мен мотивтерді жай қолданып қана қоймай, жағымды кейіпкерлерін ең жоғары рухани кемелдікке жеткізген түрінде суреттеу арқылы аталған мифтердің модернистік жаңа бейнесін жасап шығарды. Оның шығармаларының құрылымында ежелгі грек мифтері мен әлеуметтік шындық астасып жатыр. Поэтикалық деңгейде оның шығармашылығы мифтің құрылымдық және мазмұндық элементтердің, уақыттың циклдық моделінің қолданылуымен, шындық пен иллюзияның түйісу нүктесінде орын алған ойындармен, сонымен қатар дәстүршілдікке, прогрессті мойындамаушылдыққа, өткенге бағынып, тағдырды өзгеріссіз деп танушылыққа толы шығыстық және батыстық діни– философиялық көзқарастарды салыстыра отырып бейнелеуімен сипатталады.