Мифолорно- авторский образ как этнокультурный типаж. Мифолорлық- авторлық образ этномәдени тип ретінде. (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
В даннойстатье уточняютсяпонятия«образность», «системаобразов», «художественныйобраз». Художественныйобразв работерассматриваетсякак определеннаяформаотражениядействительности,опытаи знанийчеловека,котораяимеет конкретно-чувственнуюосновус установкойна подчеркнуто-эмоциональныйхарактервыражениямыслии отличаетсяобобщенностьюсодержания.В фокуседанногоисследованияоказываютсяхудожественныеобразыпроизведенийамериканскихписателейиндейскогопроисхождения(далее– америндов)концаХХ – началаХХІ вв., которыев работетрактуютсякак мифолорно-авторские.Мифолорно-авторскиеобразыопределяютсякак лингвокогнитивныйтекстовыйконструкт,инкорпорирующийпреломленныесквозьпризмуавторскогосознанияэтнокультурныесмыслы,закодированныев текстеобразнымисредствами,присущимиидиолектуи идиостилюавтора.На материалепрозаическихпроизведенийамериндскихписателейСкоттаНаварраМомадэяи ЛеслиМармонСилкоописаныкогнитивно-семиотическиемеханизмы(метаморфоза,псевдоморфозаи квазиморфоза)формированиямифолорно-авторскихобразови нарративныеприемы (обратнаяперспектива)их вписанностив художественноепространствотекста.Описание лингвистических признаков мифолорно- авторских образовпозволило отнести героев, воплощенных в этих образах, к этнокультурному типажу «витязь на распутье ».Мақалада «образдылық », «образдар жүйесі», «көркем образ» ұғымдары нақтыланады. Көркем образ жұмыста шындықтың, адам тәжірибесі мен білімі көрінісінің ойды жеткізудің эмоциялық сипатынанегізделген нақты сезімдік негізі бар белгілі формасы ретіндеқарастырылады және мазмұндық жағынан жалпылаумен ерекшеленеді.Бұл зерттеудің аясында ХХ ғ. соңы – ХХІ ғ. басында үнді халқынаншыққан америкалық жазушылардың (ары қарай – америндер)прозалық шығармаларының негізінде мифолорлық- авторлық образдарретінде айқындалатын көркем образдар қарастырылады. Мифолорлық- авторлық образдар автордың мәтінде идиолектісі мен идиостиліне тән образды тәсілдермен берілген этномәдени мағынаарқылы жеткізілетін лингвокогнитивті мәтіндік құрылым ретінде анықталады. Америндік жазушылар Скотт Навар Момадэя және ЛеслиМармон Силконың прозалық шығармалары негізінде мифолорлы-авторлық образ қалыптастырудың когнитивті- семиоткалық механизмдері (метаморфоза, псевдоморфоза и квазиморфоза) жәнеолардың мәтіннің көркемділік аясына ену ерекшелігінің нарратвтітәсілдері (кері перспектива) сипатталған. Мифолорлы- авторлықобраздардың лингвистикалық белгілерінің сипаты осы образда берілген батырларды «жолайрықтағы батыр» этномәдени типінежеткізуге мүмкіндік берген.