Лингвистическая сущность немецких диалектов. Неміс диалектісінің лингвистикалық негізі. (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2015)
Диалект – это территориальный вариант общеязыковой системы коммуникативных средств, который используется определенной частью этнического коллектива на данной территории и характеризуется известной функциональной ограниченностью. Диалект и литературный язык противопоставляются друг другу по ряду критериев: а) критерий взаимопонимаемости языка, так как диалект представляет собой вариант литературного языка при условии сохранения взаимопонимания; б) критерий «кровли»; в) критерий «стандартности-нестандартности подсистем национального языка»; г) критерий соотнесенности- несоотнесенности с определенными сферами общения; д) критерий позиции (слабой или сильной) диалекта и литературного немецкого языка.Диалект – белгілі бір территорияда тұратын этникалық ұжымның жалпы тілдік жүйенің қарым-қатынас тілі жəне оның қызметі шектеулі деңгейде пайдаланылады. Диалект жəне əдеби тіл бір-біріне келесі бағамдар бойынша қарама-қарсы мағынада қолданылады: а) бір-бірін түсінісу бағамы, себебі диалект əдеби тілдің бір нұсқасы түрінде қарастырылады; б) «негізгі» бағам түрінде; в) ұлттық тілдің «стандарт-стандартты емес» жүйесіне негізделеді; г) белгілі қарым-қатынас аясы шеңберімен байланысу немесе байланыспау бағамы түрінде; д) диалекттің жəне əдеби неміс тілінің əлді, əлсіз тұрғысы бағамы бойынша.