Орыс поэзиялық дискурсында көктің және аспан шамшырақтарының метафоризациясының лингвомәдениеттілік ерекшеліктері (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2019)
Мақала орыс поэзиялық дискурсында аспан мен аспан шамшырақтарының метафоризациясының лингвомәдени ерекшеліктеріне арналған. Метафоризацияның ассоциативті-семантикалықжәне эмоционалды-эстетикалық компоненттерін талдау негізінде лингвомәдени ерекшеліктеранықталады. «Аспан», «көк», «ай», «күн», «бұлт», «жұлдыздар» лексемаларының бейнелісимволикалық мәні анықталады. Поэзиялық дискурста аспан мен аспан шамшырақтарыныңметафоризациясы аспан мен аспан шамшырақтарының қабылдауында орыс тілдік сана-сезімініңөкілділігін көрсетеді. Аспан мен жұлдыздар жарықпен, жарқынмен және сұлулықпен ғана емес,сонымен бірге суық, босаңсылық, немқұрайдылық пен жансыздықпен байланысады. Айдыметафоризациялаудың лингвомәдени ерекшелігі дәстүрлі мифопоэтикалық көзқарастарғанегізделеді. Орыс тілдік сана-сезім мен орыс ақындарының поэзиялық шығармаларында Аспанмен Ай «ер-әйел» принципі бойынша қарама-қарсы қойылады. Бұл тұжырымдамалық антитезанегізінде «Ай» лексеманың метафоризациялауының эмоционалдылығы қалыптасады: ай –айрылыс, арман туралы мұң, айсыз түн. Мақалада аспан мен аспан шамшырақтарының орыспоэзиясындағы метафоризациясы көркемдік және жеке авторлық қана емес, сонымен қатарұлттық-мәдениеттілік те көзқарасты бейнелейді.