Шәкірімнің «Жан дүние діні». «Жар» ұғымының үш дидары (Eurasian Journal of Philology Science and Education, 2020)
Мақала Шәкәрім поэзиясындағы сопылық поэтика мен оның философиясына арналған. Қазақақынының түсінігіне сай сопылық өзгешелікті зерттеу арқылы «жан дүние діні» концепциясыныңсипаты айқындалған. «Жан дүние діні» – адамды Құдайға жетелейтін ішкі жол қалыптасуыныңтарихы тұрғысынан зерттелген. Махаббат тақырыбы – адам рухының Абсолютке қарай өрлеуі –ақын шығармашылығында мистикалық түйсікті оятудың өзіндік тәжірибесі ретінде түсіндірілген.Шәкәрімнің үш өлеңінде орын алған Абсолюттің өрлеуі және ғалам жаратылысының бейнелерісопылыққа тән кейбір сарындар арқылы көрсетілген: тылсымға жақындау арқылы рухани тазарумен көңілдің айқындалуы, Жардың дуагерлігі, Жардың бұрымына жанасу, шараптан еліту, өзіндік«меннің» жойылуы. Сондай-ақ, Шәкәрімнің жалпы лирикасына тән «Мен және Құдай» сюжетіайқындалған. Еліту күйін кешіп Ақиқатқа қол жеткізу символикасымен бірге «Жар бұрымы»,бұлбұл, «кедей», хор қызы бейнелерінің функциясы талданған. Шәкәрім шығармаларындағысопылық түсініктің ерекшелігі болса, адамның өрістеуі мен ақиқатқа рухани тұрғыдан қолжеткізудің этикалық-өнегелік бағдарламасы ретінде көрсетілген. Рухани патшалық, рухани жүрекжәне таза зерде концепциялары оның поэзиясындағы жанрлық, философиялық, дидактикалықөзгешеліктерді тудырған дүниетанымның негізі ретінде зерттеледі.