Мотив прекрасного в романе Достоевского «Идиот» и в романе Юкио Мисимы «Золотой храм».Достоевскийдің «Идиот» және Юкио Мисиманың «Алтын ғибадатхана» романдарындағы әсемдік сарыны.

Аннотация

В статье рассматривается проблема природы, бытия прекрасного в романах Ф.М. Достоевского «Идиот» и Ю. Мисимы «Золотой храм». На основе данных произведений рассмотрено понятие красоты как предмета многозначного. Дано представление о красоте как о первозданной основе мира, через софиологическую формулу «красота спасет мир» и через идею о двойственности красоты. Подчеркнута преемственность идей Достоевского «красота спасет мир» и «красота – загадка» в романе «Золотой храм» японского писателя Юкио Мисимы, а также проведена параллель между образом Христа и образом Золотого храма как абсолюта прекрасного. Роман «Золотой храм» рассмотрен как эксперимент, главной задачей которого является определить, возможна ли жизнь без прекрасного. Мақалада Достоевскийдің «Нақұрыс» және Юкио Мисиманың «Алтын ғибадатхана» романдарындағы табиғат пен әсемдіктің болмысы мәселесі қарастырылған. Аталмыш шығармалардың негізінде сұлулық түсінігі көпмағыналы ұғым ретінде қарастырылды. Сұлулыққа әлемнің тұңғыш жаратылған негізі ретінде, яғни «сұлулық әлемді сақтап қалады » секілді софиологиялық формула және сұлулықтың екіжақтылық мәні арқылы түсінік берілді. Достоевскийдің «сұлулық әлемді сақтап қалады» және «сұлулық – жұмбақ» деген идеясы жапон жазушысы Юкио Мисиманың «Алтын ғибадатхана» романында қалайша көрініс тапқаны жайлы талдау жасалды. Құдай бейнесі мен сұлулықтың нақ өзі ретінде берілген алтын ғибадатхана арасында параллель жүргізілді. «Алтын ғибадатхана» романы тәжірибе ретінде қарастырылды және оның басты міндеті болып сұлулықсыз өмір мүмкін бе деген сауалға жауап іздестіріледі.