Мифолорно- авторский образ как этнокультурный типаж. Мифолорлық- авторлық образ этномәдени тип ретінде.

Аннотация

В данной статье уточняются понятия «образность », «система образов », «художественный образ ». Художественный образ в работе рассматривается как определенная форма отражения действительности, опыта и знаний человека, которая имеет конкретно- чувственную основу с установкой на подчеркнуто- эмоциональный характер выражения мысли и отличается обобщенностью содержания. В фокусе данного исследования оказываются художественные образы произведений американских писателей индейского происхождения (далее – америндов) конца ХХ – начала ХХІ вв., которые в работе трактуются как мифолорно- авторские. Мифолорно- авторские образы определяются как лингвокогнитивный текстовый конструкт, инкорпорирующий преломленные сквозь призму авторского сознания этнокультурные смыслы, закодированные в тексте образными средствами, присущими идиолекту и идиостилю автора. На материале прозаических произведений америндских писателей Скотта Наварра Момадэя и Лесли Мармон Силко описаны когнитивно- семиотические механизмы (метаморфоза, псевдоморфоза и квазиморфоза) формирования мифолорно- авторских образов и нарративные приемы (обратная перспектива) их вписанности в художественное пространство текста. Описание лингвистических признаков мифолорно- авторских образов позволило отнести героев, воплощенных в этих образах, к этнокультурному типажу «витязь на распутье ». Мақалада «образдылық », «образдар жүйесі», «көркем образ» ұғымдары нақтыланады. Көркем образ жұмыста шындықтың, адам тәжірибесі мен білімі көрінісінің ойды жеткізудің эмоциялық сипатына негізделген нақты сезімдік негізі бар белгілі формасы ретінде қарастырылады және мазмұндық жағынан жалпылаумен ерекшеленеді. Бұл зерттеудің аясында ХХ ғ. соңы – ХХІ ғ. басында үнді халқынан шыққан америкалық жазушылардың (ары қарай – америндер) прозалық шығармаларының негізінде мифолорлық- авторлық образдар ретінде айқындалатын көркем образдар қарастырылады. Мифолорлық- авторлық образдар автордың мәтінде идиолектісі мен идиостиліне тән образды тәсілдермен берілген этномәдени мағына арқылы жеткізілетін лингвокогнитивті мәтіндік құрылым ретінде анықталады. Америндік жазушылар Скотт Навар Момадэя және Лесли Мармон Силконың прозалық шығармалары негізінде мифолорлы- авторлық образ қалыптастырудың когнитивті- семиоткалық механизмдері (метаморфоза, псевдоморфоза и квазиморфоза) және олардың мәтіннің көркемділік аясына ену ерекшелігінің нарратвті тәсілдері (кері перспектива) сипатталған. Мифолорлы- авторлық образдардың лингвистикалық белгілерінің сипаты осы образда берілген батырларды «жолайрықтағы батыр» этномәдени типіне жеткізуге мүмкіндік берген.