Прагматические функции невербальных средств общения в деловом дискурсе (на материале русской и китайской культур). Ресми-іскерлік дискурстағы вербалды емес қарым-қатынас құралдарының прагматикалық қызметтері (орыс жəне қытай материалында).

Аңдатпа

В статье рассматриваются проблемы онтологии делового дискурса и роли в нем невербальных средств общения. Деловое общение характеризуется как институциальное явление со своим коммуникативно-прагматическим пространством и со своими участниками коммуникативного события. Обосновывается положение о национально-культурной обусловленности невербальных средств делового общения. Выбор этих средства и их прагматические функции обусловлены культурными стереотипами, присущими определенному народу. Анализ невербальных средств делового общения и их прагматических функций проводится на материале русской и китайской культур. Бұл мақалада ресми-іскерлік дискурстың онтологиясы жəне соның вербалды емес қарым-қатынастағы рөлінің мəселелері қарастырылған. Ресми-іскерлік қарым-қатынас институциалды көрініс ретінде өзінің комуникативті-прагматикалық кеңістігімен жəне коммуникативтік тұрғыдағы қатысушыларымен сипатталынады. Вербалды емес ресми іскерлік қарым-қатынастың ұлттық-мəдениет ұғымы туралы ереже негізделген. Осы құралдар мен олардың прагматикалық қызметтерін таңдауда жеке бір елге қатысты мəдениеттік стереотиптерге негізделген. Вербалды емес ресми іскерлік қарым-қатынастың жəне олардың прагматикалық қызметтері орыс жəне қытай мəдениетінің материалында талданған.