Ранняя проза М. Ауэзова в координатах экзистенциализма. М. Әуезовтің алғашқы прозалары экзистенциализмнің координаттарында.

Аннотация

В статье говорится о сложности и многозначности ранней прозы великого казахского писателя М. Ауэзова. Рассматривается вопрос о диалоге философских мотивов в раннем творчестве М. Ауэзова, который демонстрирует глубинные течения его мыслей. Единство человека и мира, данного ему в непосредственных ощущениях – одна из основных тем ранней прозы писателя, где заметна экзистенциальная постановка некоторых проблем. «Судьба беззащитной», «Сирота», «Степные зарисовки» и другие рассказы следует изучать в таком плане. В этих рассказах событие, поступок, эмоция зачастую вторичны, поскольку первична мысль, ее почти автономная жизнь, интенция художника и мысль героя, часто моделируемые как ситуации. Мақалада қазақ әдебиетінің ұлы жазушысы М. Әуезовтің алғашқы прозаларының күрделілігі мен көп қырлылығы сөз етіледі. М. Әуезовтің алғашқы прозаларындағы философиялық мотив диалогы оның ой-толғамының тереңдігін көрсетеді. Жазушының алғашқы әңгімелерінің басты тақырыптары болып табылатын жеке тұлға мен қоршаған әлем арасындағы бірігушілік тақырыбында кейбір экзистенцианалды мәселелер көрініс табады. «Қорғансыздың күні», «Жетім сынды шығармаларын осы тұрғыдан қарастырған жөн болады. Бұл әңгімелерде суретші интенциясы мен кейіпкердің ойы көбіне қандай да бір жағдай ретінде бірінші кезекте беріліп отырғандықтан оқиға, іс-әрекет, эмоция екінші кезеңге түсіп отырады.