XI-XII ғасыр ескерткіштеріндегі көнерген зат есімдер.Устаревшие имена существительные в памятниках XI-XII вв..

B. R. Kulzhanova

Авторлар

B. R. Kulzhanova Казахский национальный университет имени аль-Фараби, г. Алматы

Кілт сөздер:

орта ғасырлар, зат есім, лексикалық мазмұн, көнеру үдерісі, сыртқы пішін, средневековье, имя существительное, лексическое значение, процесс устарения, внешняя форма,

Аңдатпа

Мақалада орта ғасыр жазба ескерткіштері тіліндегі зат есімдердің қазіргі қазақ тілі тұрғысынан қаншалықты дәрежеде көнергені әңгімеленеді. Бірқатар зат есімдер сыртқы пішіні өзгергенмен ішкі лексикалық мазмұнын қазақ тілінде cақтап қалған. Керісінше зат есімдердің ендігі бір тобы сыртқы пішіні өзгермегенімен, ішкі лексикалық мазмұны өзгерген. Бірқатарының ескі мағыналары жойылып кетсе, бірқатары тың лексикалық мағыналар қосып алған. В статье рассматривается вопрос об устаревших существительных в языке памятников средневековья в сравнении с современным казахским языком. У множества существительных в казахском языке произошли изменения во внешней форме, но внутреннее лексическое значение осталось неизменным. А другая группа существительных, напротив, не изменилась во внешней форме, но лексическое значение поменялось. Некоторые из них потеряли старое значение, а другие приобрели новое лексическое значение. Все вышесказанное может объяснить «устарение» существительных. Также оно может служить объяснением и для других частей речи.