THE LINGUISTIC REPRESENTATION OF TRADITIONS AND CUSTOMS IN THE WORKS OF M. AUEZOV AND W, SHAKESPEARE: A COMPARITIVE ANALYSIS

Аннотация

Бұл мақалада М. Әуезовтің «Абай жолы» эпопеясындағы және У. Шекспирдің бірқатар пьесаларындағы ритуалдық тіл мен мәдени тұрғыда қалыптасқан сөйлеу актілерінің салыстырмалы талдауы ұсынылады. Бұған дейінгі еңбектер дәстүрлі лексиканы көбіне ұлттық шеңберде қарастырса, бұл зерттеу әлеуметтік нормалар мен мәдени құндылықтардың тілде қалай бейнеленетінін айқындау үшін пәнаралық, мәдени-прагматикалық бағытты қолданады. Зерттеу материалы ретінде эпопеяның төрт томы және Шекспирдің бес пьесасы (Гамлет, Ромео мен Джульетта, Макбет, Венециялық көпес, Он екінші түн) алынып, 45 фрагмент талданды. Нәтижелерге сәйкес, бата, ант, жоқтау, қарғыс, неке формулалары сияқты ритуалдық сөйлеу түрлері әлеуметтік қатынастарды реттейтін және моральдық құндылықтарды бекітетін перформативтік механизм қызметін атқарады. Әуезов мәтінінде ауызша-поэтикалық дәстүр мен этнографизмдер басым болса, Шекспирде литургиялық, құқықтық және риторикалық құрылымдар көрініс табады. Мәдени айырмашылықтарға қарамастан, екі автор да ритуалдық тілді ұлттық жад пен мәдени идентичтілікті қалыптастыратын маңызды құрал ретінде көрсетеді. Зерттеу нәтижелері